Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2008

ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ



Το φως το λίγο πιο αχνό από αυτό της νύχτας κρύβει τραγούδια μέσα του τόσο σπαρακτικά που αν τ’ ακούσει ανθρώπου νους σαλεύει και ραγίζει.

Κουβαλά στη ράχη του το θρήνο όλων των άστρων για τα’ όνειρα που χάνονται σαν έρθει το πρωί. Τα μοιρολόγια πού’ πλεξαν μάνες για τα παιδιά τους που χάθηκαν μια άνοιξη σε ξύλινο σταυρό φαντάζουν μπροστά στο θρήνο αυτό νυφιάτικο τραγούδι. Ψεύτικο παράπονο από μικρό παιδί.

Μόνο της νύχτας τα πλάσματα μπορούνε να τ’ ακούσουν γι’ αυτό και οι φωνούλες τους είναι λυπητερές. Κλαίνε κι αυτά μαζί με το φως για αυτά που δεν θα γίνουν.

Γι τα όνειρα που χάνονται πριν έρθει το πρωί.

Δεν υπάρχουν σχόλια: