Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2008

ΤΟ ΝΑ ΜΕΤΡΑΣ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΕΙΝΑΙ ΧΑΖΟ



_«Το να μετράς το χρόνο είναι χαζό. . . »
Έτσι μού’χαν κάποτε πει κάποιοι γέροι πότες
«. . . Γιατί ο χρόνος που μετράς είναι εδώ. . . » και το χέρι άγγιξε το κρόταφο με τρόπο.
_«Ο πραγματικός χρόνος είναι εδώ. . . »Το ίδιο δάχτυλο χάιδεψε την καρδιά του «και δεν μετριέται. . . Αυτόν τον ζεις και τον μετρούν οι άλλοι σαν θα φύγεις. . . »

Ύστερα άδειασε με μιας το μισογεμάτο του ποτήρι, αφήνοντας μόνο μια γουλιά απ’την φτηνή ρετσίνα. Δεν άφηναν το ποτήρι ποτέ αδειανό. Μια γουλιά θα έμενε πάντα. Έτσι ήταν το καλό. Το πρέπων, η συνήθεια.

Το γέμιζαν διαρκώς και τ’αδειαζαν στο τέλος, ρίχνοντας την τελευταία γουλιά στο δάπεδο της ταβέρνας.

_«Γι’αυτούς που φύγαν»
_«Για τα σκυλιά»
_«Για την κακιά την ώρα.»

Όλοι αυτοί έχουνε πια χαθεί. Κάποιοι άλλοι έχουν πάρει την άδεια τους θέση. Αν τους ρωτήσεις κάτι άλλο θα σου πουν. Ίσως αυτοί ν’αδειάζουνε τελείως το ποτήρι. Ίσως να μην πίνουνε ρετσίνα φτηνή. Ίσως να μην μιλούν την ίδια γλώσσα. Μα είναι εκεί στην ίδια γωνιά μιας άλλης έστω ταβέρνας κι εγώ . . . Αν με κοιτάξεις ακόμα μετρώ τον χρόνο κι αναρωτιέμαι τι κάνω λάθος και δεν βγαίνει ποτέ σωστός.
Γιατί πάντοτε κάτι του λείπει.

Δεν υπάρχουν σχόλια: