Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2008

ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ ΜΑΝΔΑΡΙΝΟΣ




Πεκίνο 1639

Ο μανδαρίνος Χο Τσε Μι ετών 65 ερωτεύθει σφόδρος την εταίρα Πέγκ Λη γνωστή στο κύκλο της και σαν μικρό λουλούδι. Παρασυρόμενος από τη δύναμη των συναισθημάτων του και την κολακεία του περίγυρού του, εξομολογήθει στη διάσημη εταίρα τα αισθήματά του πιστεύοντας ότι η κατάληξη της τριαντάχρονης καλλονής στην αγκαλιά του, είναι απλώς θέμα χρόνου.

_«Θα γίνω δική σου» απάντησε η εταίρα «μόνο αν περάσεις εκατό νυχτιές κάτω από το παράθυρο μου»

Ο μανδαρίνος εξεπλάγη αλλά το πάθος του για τη νεαρά ήτο τόσο που το ίδιο βράδυ κατέφθασε στο κήπο της οικίας της με το σκαμνί του υπομάλης.

Κάθισε.

Περίμενε και η ώρες περνούσαν. Δεν σηκώθηκε σαν ήρθε το πρωί. Δεν άφησε το πόστο του κάτω από το παράθυρο του έρωτός του ούτε και σαν προσφέρθηκε ο πιστός του γέρο-επιστάτης να τον αντικαταστήσει λίγο για να ξεκουραστεί. Καθότανε απλώς ακίνητος και καρτερούσε.

Για να περνάει η ώρα είχε βαλθεί να παρακολουθεί μια αράχνη που, από σύμπτωση μπορεί, είχε αρχίσει να υφαίνει τον ιστό της λίγες ώρες πριν την άφιξη του εκεί. Οι μέρες περνούσαν, η μικρή αράχνη ύφαινε κι αυτός παρακολουθούσε.

Ακίνητος. Αμίλητος. Καρτερούσε.

Την εκατοστή μέρα το απόγευμα, γύρω στις τρεις, η αράχνη τέλειωσε τον ιστό της. Έναν απλό, πολύ κομψό ομολογουμένως, ιστό που μόλις και αχνοφαίνονταν στον απογευματινό ήλιο. Έβαλε την τελευταία κλωστή. Έδεσε τον τελευταίο της κόμπο και κρύφτηκε για λίγο στα φύλλα του κισσού. Ο μανδαρίνος έμεινε μοναχός. Έκλεισε τα μάτια σιωπηλός τα πρώτα λεπτά μα έπειτα άρχισε να μουρμουρίζει ένα σκοπό πολύ της μοδός τα χρόνια εκείνα. Στην δεύτερη στροφή άνοιξε τα μάτια.

Σηκώθηκε. Πήρε το σκαμνί και σιγά-σιγά απήλθε.

Δεν υπάρχουν σχόλια: