Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2008

Το Τραγούδι Των Σειρήνων

Ποιο τραγούδι άραγε τραγουδούσαν οι σειρήνες;
Ποιά μελωδία, ποιός σκοπός σαγηνεύει τόσο
ώστε να πέφτουνε οι ναυτικοί στην ακτή σαν μύγες;
Ποια μελωδία είναι τόσο δυνατή που νικά τον νόστο;

Χάθηκε.
Έσβησε πια κι αυτή μαζί με τιε σειρήνες.
Την πήρε το κύμα μακριά με μόνο τον αχώ της θάλασσας
λίγο να το θυμίζει.
Γι’ αυτό μαγεύει
Γι’ αυτό τραβάει έτσι το νου
και τον πλαταίνει τόσο.
Σε μέρη αρχέγονα τον σκορπά και τον βυθίζει.

Τι κι αν χαθήκαν θα μου πεις.
Τι κι αν δεν ζούνε.
Έστω και λίγο
το τραγούδι τους θα ζει για πάντα μες στο κύμα
και κάποιο αυτί
κι ας μην είναι ναυτικού
θα το ακούσει.
Και θα πλαταίνει.
Θα χάνεται στου μύθου το κατώφλι.

Μπορεί.
Μπορεί ακόμα κι αυτή τη στιγμή κάποιος να το γράφει.
Να το ανασύρει εξαρχής απ’ της θάλασσας την ράχη.
Δεν έχει σημασία όμως πια αφού οι σειρήνες φύγαν.
Αφού ότι απόμεινε είναι ναυτική με σιδερένια πλοία
και η θάλασσα τα μυστικά τα κράτησε για ‘κείνη.

Δεν υπάρχουν σχόλια: