Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2008

Ο Έρωτας Δεν Ευδοκιμεί Εις Τας Αθήνας

Ο έρωτας δεν ευδοκιμεί εις τας Αθήνας.
Έτσι τουλάχιστον μου ’χουνε πει
όσοι προσπάθησαν να τον μεταφυτέψουνε εκεί.
Ματαίως

Ας τον φροντίζουνε πολύ
ας τον περιποιόντουσαν δεόντως
ας τον ποτίζουνε όσο του αναλογεί
- καμιά φορά και παραπάνω-
μ’ αγάπη, λόγια δροσερά
και τρυφερό νερό απ’ την ψυχή τους.

Ο έρωτας δεν ευδοκιμεί.
Μπορεί να φταίει το χώμα.
Μπορεί η γρήγορη ζωή
η ηχορύπανση η φοβερή να μην τον τρέφουν.
Μπορεί το κλίμα να του πέφτει βαρύ.
Να τον στεναχωρεί.
Να μην έχει χώρο ν’ απλωθεί.
Να ρίξει ρίζες μες την γη
και να θεριέψει.
Ποιος ξέρει.
Μπορεί.

Πάντως ο έρωτας δεν ευδοκιμεί.
Ξεραίνεται
-όχι με μιας-
σιγά σιγά μαραζώνει.
Τα φύλλα γίνονται καφετιά
ώσπου απομένουν δυο ξερά κλαδιά
σε μια άδεια γλάστρα
και γύρω τους χώμα υγρό.
Θλιβερών.
Μες τους χυμούς και τίποτα να το στεγνώσει

Λυπηρών μα πέρα ως πέραν αληθινών
Ο έρωτας πεθαίνει στας Αθηνάς.

Δεν υπάρχουν σχόλια: