Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2008

Σκέψεις Στη Πειραϊκή

Εγώ. Δεν θα τολμήσω να διαβώ ποτέ τη μακρινή γραμμή των οριζόντων. Δεν θα αντικρύσω ποτέ τι κρύβεται πέρα απ’ αυτά στο βάθος. Δεν έχω πείσμα αρκετό να επιμείνω, οπότε στέκομαι εδώ και αργοσβήνω.

Κοιτάζω τον χρόνο να κυλά. Τον ήλιο να ταξιδεύει και κάθε που γέρνει κόκκινος, στο βάθος της εικόνας, αναρωτιέμαι αν έχασα ή αν το παιχνίδι παίζεται ακόμα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: