Πέμπτη, 9 Οκτωβρίου 2008

Κάτι Σαν Χαϊ Κου

Η μέρα φεύγει.
Ό κόρακας που κράζει
τη σιωπή δεν σκεπάζει.

****

Ο ήλιος γέρνει.
Πέφτει η σκιά μου
στο μαξιλάρι μου.

****

Μετρώ τον χρόνο
με τις σιωπές που εσύ
μου προσάπτεις

****

Πόσο αλλάζω
το παρών δε φτάνει
να το χωνέψω.

Δεν υπάρχουν σχόλια: