Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2008

Βουίζω

Όσο το μπλε του ουρανού φαντάζει άδειο
δεν έχω τίποτα καινούργιο να σας πω.
Όσο κι αν προσπαθώ δεν βρίσκω λόγια
αρκετά για να σκεφτώ.
Μένουν εικόνες οι σκέψεις μου βουβές
χωρίς κανένα ήχο.
Γι’ αυτό σιωπώ.
Μάλλον μιλώ ακατάπαυστα μα χωρίς ήχο
μόνο ένα βόμβο ηλεκτρονικό που σας ζαλίζει
και δεν σας αφήνει να σκεφτείτε αν σας αξίζει
αν σας πρέπω ή αν σας εκπροσωπώ

Βουίζω.
Γέρνω σιγά σιγά
και κλείνοντας τα μάτια
αφήνομαι να βυθισθώ στο άδειο γαλάζιο
τ’ ουρανού που μένει ακόμα άδειο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: