Σάββατο, 18 Οκτωβρίου 2008

Μακρινή Ακτή

Σαν σταθείς μόνος στην άκρη
της ακτής με το ξένο κύμα
στ’ αυτιά σου φτάνει ο αχός
μιας θάλασσας τόσο ξένης
που δε θυμίζει τίποτε
απ’ την δική σου φίλη.

Ούτε σε χρώμα, ούτε σε μυρωδιά
ούτε καν σε γεύση.
Αυτή είναι πικρή, θεόπικρη
σκέτο καυτό φαρμάκι
ενώ η δικιά σου ζάχαρη
γλυκιά και μυρωδάτη
γιομάτη ήχους γνώριμους
Φωνές τόσο δικές σου
που ηχούν στην ψυχή σου καθαρμός
απ’ όλη την κούραση σου
και απ’ τον πόνο τ’ αποχωρισμού
Θυμήσου...

Δεν υπάρχουν σχόλια: