Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2008

Θολή Μνήμη

Θολή η μνήμη
που μας χωρίζει
απ’ την συνήθεια.

Σώμα σκυμμένο
σα τσακισμένο
από αγάπη.

Κορμί μουδιασμένο
καρδιά βαριά
δευτέρα βράδυ.

Τ’ αυτιά μου ακούνε
ότι η καρδιά μου
τα προστάζει.

Το κλάμα μιας γάτας
των δίπλα τον βήχα
το τηλέφωνο που δεν χτυπάει.

Δεν υπάρχουν σχόλια: