Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2008

Μια Μέρα

Μια μέρα.
Μια ουδέτερη χωρίς ταυτότητα μέρα.
Μια μέρα από αυτές που λείπεις
Επειδή επέλεξες να είσαι εκεί
Θα σηκωθώ
θ’ αγγίξω το αποτύπωμα του κορμιού σου
στο σεντόνι τ’ αδειανό
και θα σε βλαστημήσω.
Όχι γιατί σαν τον Ρεμπώ θα σε βρω πικρή.
Μα γιατί μ’ άφησες να σ’ αγαπήσω
κι έφυγες σε ταξίδι αναψυχής.

Ύστερα
Τα μάτια μου θα κλείσω.
Θ’ αφεθώ στο κάλεσμα τ’ ανέμου.
Στο τραγούδι της μέρας θα κυλήσω
κα ι κάπου κάπου θα γελώ καθώς ποτέ μου
δεν θα βρω άλλο σημάδι να σε αναγνωρίσω.

Θα ξεκινήσω.
Το δρόμο θα ξαναπάρω να σε συναντήσω.
Θα περιπλανηθώ.
Θα σε νοσταλγήσω
και θα χαθώ σε δρόμους που ποτέ μου
δεν τόλμησα ν’ ακολουθήσω.

Φώναξέ μου.
Το ξέρεις πως θα ξαναγυρίσω.
Το ξέρεις πως στο κορμί σου
Σαν κύμα λαχταρώ να συντριφτώ
Για να σ’ αγγίξω.

Δεν υπάρχουν σχόλια: