Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου 2008

Αδελφός Θανάτου

Διστακτικά αργά
Καθώς η νύχτα φεύγει
- τ’ όνειρο ακόμα αργεί-
Η κούραση
αυτή η νωθρή και σκεβρωμένη φίλη
με τα αργά της βήματα τυλίγει το κορμί
και το βυθίζει
σ’ ένα ταξίδι που ελπίζει
πως δεν θα’ χει επιστροφή.

Καθώς μετράς το χρόνο που κυλάει
μέσα στους χτύπους ασυγχρόνιστων καρδιών
αφήνεις το μυαλό να τραγουδήσει
τον στίχο πού’ δες χαραγμένο
πριν από καιρό.

«Ύπνος
αδελφός θανάτου.
Θάνατος
Εραστής της ζωής»

Δεν υπάρχουν σχόλια: