Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2009

Σαν Πέπτωκος Άγγελος

Θα σηκωθώ
σαν πέπτωκος άγγελος και θα ουρλιάξω
όσο μου επιτρέπει η μουδιασμένη μου φωνή.
Θέλω τον κόσμο και το μέλλον.
Θέλω να ζήσω τη ζωή
όπως τη έχω φανταστεί.

Και να
από τα βάθη του ορίζοντα τριγύρω
προβάλει η αγέλη των καταραμένων ποιητών.
Σκυλιά που τά ‘χουν διώξει απ’ το κοπάδι.
Επαναστάτες πού ‘χουν κρεμάσει τον δικό τους αρχηγό.
Αλυχτούν.
Ουρλιάζουν.
Παρακαλάνε.
Προσεύχονται στον άγνωστο θεό.

Και η φωνή.
Ο θόρυβος που βγαίνει
από το μουδιασμένο μου λαρύγγι
ενώνεται με τις φωνές τους
κι υψώνεται σε μήκη καινοφανή.

Δεν υπάρχουν σχόλια: