Κυριακή, 22 Φεβρουαρίου 2009

Χίλιες Φορές Θα Σ'Αρνηθώ

Χίλιες φορές θα σ’ αρνηθώ
χίλιες θα σε αγγίξω
μέχρι να σε γνωρίσω
θα σε σπαταλήσω
αμέτρητες ζωές.

Χιλιάδες μάτια
θ’ ανοιγοκλείσουν ξαφνιασμένα
Καθώς θα αντικρίσουν την όχθη σου
την κάποια στιγμή.
Ξαφνικά.
Αναπάντεχα.
Δήθεν τυχαία
αν κι όλα έχουν κιόλας γραφτεί.

Μην φοβηθείς.
Δεν είναι καθορισμένα
είναι στο χέρι σου να τα’ αρνηθείς.
Όλη η ζωή ένα δίχτυ από γεγονότα προεπιλεγμένα
Κι η πορεία μας μια κόκκινη κλωστή.

Η Αγάπη Μου

Η αγάπη μου
μαχαίρι δίκοπο σε στήθος θεομάχου.
Κόρη ακοίμητη σε πύργο μαρμαρωμένο.
Άλογο ατίθασο σε λιβάδι σπαρμένο.
Περήφανη.
Αδάμαστη.
Αδηφάγα.
Η αγάπη μου στέκει αγέραστη
ανάμεσα σε φλεγόμενα βάτα
και σα κουραστεί
κουλουριάζεται στο στήθος μου
και γουργουρίζει σα γάτα.

Κάτι Σαν Χαϊ Κου

Η σιωπή είναι στιγμή
που ο χρόνος ξέχασε

Τετάρτη, 11 Φεβρουαρίου 2009

Ταξιδεύω

Ταξιδεύω.
Κινούμαι γρήγορα αλλάζοντας εικόνες.
Μα έχω τα μάτια μου κλειστά.
Πεισματικά.
Αρνούμαι να τ’ ανοίξω.
Ότι είδα, είδα.
Ως εδώ.
Δεν θέλω άλλες εικόνες.

Τώρα
κρατώ τα μάτια μου κλειστά
και βλέπω ότι θέλω.

Εσένα.
Τα στήθια σου.
Τη μορφή σου.
Μια Αφροδίτη.
Ένα παιδί.
Μια κόλαση
μια κατσαρίδα.

Ότι γουστάρω .
Ότι ποθώ.
Μια πεδιάδα.
Μια θάλασσα πλατειά.
Μια πόλη φωτισμένη.

Ότι γουστάρω
ότι λαχταρώ.
Ακόμα και το κενό.

Αν έτσι θέλω.

Trinity


Πάντα με συντροφεύουνε
τρεις άγγελοι στη καρδιά μου
Έρωτας
Ύπνος
Θάνατος
είναι τα ονόματά τους
και από τα μικράτα μου
στέκουνε κοντά μου.

ΙΝΑΝΑ


Η Ινάνα η αιώνια ερωμένη δεν τάιζε γάλα τα παιδιά της. Δεν τα θήλαζε. Τους χυμούς της τα πότιζε. Κι όταν αυτά μεγάλωναν κι έβγαζαν δόντια έστελνε τις μέλισσες –πιστές της υπηρέτριες- να τρυγήσουν .

Μέχρι τις άκριες αυτής της γης επήγαιναν. Όλο τον κόσμο γυρνούσαν. Όπου έβρισκαν γυναίκα ανάμεσα στα σκέλια της έμπαιναν. Τους χυμούς της εμάζωναν. Μέλι μ’ αυτούς έφτιαχναν και γυρνούσαν.

Παρθένες. Γραίες. Παντρεμένες, ανύπαντρες όλες τις βόλευαν. Όλες τις τρυγούσαν και με το μέλι που έφτιαχναν τάιζαν της Ινάνας τα μπάσταρδα.

Να μεγαλώσουν. Να ενηλικιωθούν. Άνδρες να γίνουν, γλυκομίλητοι. Γυναικάδες. Ξελογιαστές. Αδιάντροποι και υπέροχοι εραστές . Όλοι τους. Μηδενός εξαιρουμένου.

Γυρνούσαν τον κόσμο και έσπερναν μπάσταρδα που έστελναν στην Ινάνα να τα μεγαλώσει . Έτσι ο κύκλος εσυνέχιζε. Διαιωνίζονταν στο πέρασμα του χρόνου.

Μα τώρα όλα αυτά πέρασαν. Η Ινάνα γέρασε. Στέρεψε το κορμί της. Οι χυμοί της έπαψαν. Τα παιδιά της από την πείνα πέθαναν. Οι υπηρέτριες της φτιάχνουν μόνο μέλι. Ο κόσμος απ’ ούλους αυτούς ησύχασε. Μπορεί, μαθές, ήσυχος να κοιμάται.

Μόνο των γυναικών το βλέμμα εσκοτείνιασε. Μια θλίψη στα μάτια τους φωλιάζει. Κι όταν δουν καμία μέλισσα, οι γυναίκες, οι πραγματικές γυναίκες, με νοσταλγία αναστενάζουν

19 Μαΐου

Και οι στιγμές
Όλες οι στιγμές
Τα πρόσωπα που είδες
Αυτά που ονειρεύτηκες και γεύτηκες
ή ήπιες
Αυτά τα οικεία πρόσωπα στοιχειώνουν τα όνειρά σου
Γεμίζοντας τον ύπνο σου μ’ απόηχους του τέλους

Στιγμή

Στιγμή που αγγίζει το ιερό
κάθε στιγμή μαζί σου
κλείνω τα μάτια και βυθίζομαι
στη θύμησή σου.