Τετάρτη, 8 Απριλίου 2009

Η Θλίψη Σαν Μπλε Δωμάτιο

Η Θλίψη είναι η στιγμή

σ’ ένα μπλε δωμάτιο.

Ξαφνική

σχεδόν αστραπιαία.

Σαν σαλαμάνδρα με αστείο βάδισμα

ανεβαίνει σιγά- σιγά στο στήθος.

Αγγίζει δισταχτικά το δέρμα σου και το τσιτώνει.

Τρίζει στο διάβα της σαν χαρτί

έτοιμο να σκιστεί.

Να χωριστεί στα δύο.

Πολύχρωμη.

Θρονιάζεται στη βάση του λαιμού σου.

Στέκει ακίνητη.

Μόνο η γλώσσα δείχνει λίγη κίνηση.

Σχεδόν αστραπιαία.

Νευρικά.

Ανόρεχτα

σε γεύεται.

Σ’ αγγίζει.

Δεν υπάρχουν σχόλια: