Πέμπτη, 2 Απριλίου 2009

Κάθε Τέλος Και Μια Αρχή

Κάθε τέλος και μια καινούργια αρχή.
Έτσι έχουν πει.
Έτσι μού ’χουν πει.
Έτσι μού ‘χουν δείξει. . . .

Κι όμως εγώ
στο τέλος κάθε στιγμής
θρηνώ για έναν χαμό
για ένα φίλο κοντινό που δεν θα ξαναέρθει.

Κι ο θρήνος αυτός
ο καθημερινός
ο τόσο γνωστός και σίγουρος όσο και η ανάσα.
Αντί να γίνει συνήθεια και τρόπος ζωής
γίνεται δώρο.
Γίνεται σπονδή.
Γίνεται ευχή στα άστρα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: