Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2010

Το Πρώτο Λουλούδι

Τότε. Πριν από την αρχή. Προτού αρχίσει ακόμα να μετρά ο χρόνος, η Χβεργκελμίρ -η αστείρευτη πηγή- άφηνε τα νερά της σε δώδεκα μεγάλους ποταμούς. Τους Ελιβαγκάρ όπως τους άρεσε να τους αποκαλούνε. Ποιό είναι το όνομά τους το πραγματικό κανείς δε μπορεί να πει, μα όλοι γνώριζαν για τη δύναμή τους την εκπληκτική και για το αμέτρητο μέγεθός τους.

Η Χβεργκελμίρ σα μάνα στοργική τους έτρεφε με τους χυμούς της κι αυτοί μεγάλωναν και σαν έφηβοι ορμητικοί όργωναν το χάος. Οριοθετούσαν το κενό. Όριζαν το χώρο.

Ανάμεσα σ’ αυτούς τους γίγαντες τους τρομερούς γεννήθηκε και ο πιο μικρός –ας τον πούμε- ποταμός πού ‘χει ποτέ υπάρξει.

Αν ήταν κάποιος εκεί γύρω να τον δει δεν θα τον έλεγε καν παράκαμψη μικρή. Ασήμαντο πλατσούρισμα στα πόδια των γιγάντων. Μα μιας και δεν υπήρχε κανείς να τον δει τον ονόμασαν ποταμό και του ‘δωσαν το όνομα Να για να μην τον μπερδεύουν.

Μικρός κι ασήμαντος ο Να, δεν όριζε τίποτα. Απλά κυλούσε. Αθόρυβα σχεδόν ανάμεσα στο θόρυβο των άλλων. Που άρχιζε κανείς δεν μπορεί να το πει, μιας κι όπως είπαμε κανείς δεν τον έχει ποτέ αντικρύσει.

Ούτε που τέλειωνε είναι γνωστό. Ούτε τι χρώμα είχαν τα νερά του. Ούτε αν ήταν καθαρά, γάργαρα και δροσερά ή κόχλαζαν κι έβραζαν από τη ζέστη. Ίσως να μην ήταν ο μοναδικός. Ίσως να υπήρχαν κι άλλοι σαν κι αυτόν, μα ούτε κι αυτό κανείς το γνωρίζει.

Αυτό που όμως ξέρουμε γι αυτόν είναι πως, στην ασήμαντή του ακτογραμμή, άνθησε για πρώτη φορά κάποιο λουλούδι.

Κανείς δεν ξέρει το γιατί. Ούτε κανείς το πότε γνωρίζει. Μα σίγουρα, μια κάποια στιγμή, το πρώτο στον χρόνο λουλούδι, διάλεξε την όχθη αυτού του νάνου να ανθήσει.

Δεν υπάρχουν σχόλια: