Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2010

Μόνο Χελώνες

Ο Ευκλείδης, ο δάσκαλός, ο σοφός δίδασκε στους μαθητές του τον κόσμο. Μιλούσε για τα νερά. Τις θάλασσες, τα ποτάμια. Μετά πέρασες στις λίμνες. Από τις λίμνες πέρασε στα βουνά και στις πεδιάδες. Και τότε . . .

_ “Συγνώμη δάσκαλε. . .”
Τον διέκοψε ο νεαρός Πτολεμαίος.

_ “Όλα αυτά τα θαυμαστά, τι τα στηρίζει;

_ “Η γη”
Απάντησε ο δάσκαλος κοφτά κι έμεινε σιωπηλός περιμένοντας τον μαθητή να συνεχίσει.

_ “Ξέρω πως όλα αυτά κι άλλα ακόμα πιο θαυμαστά καθώς και εμάς η γη μας στηρίζει . . .”
Ο σοφός άρχισε να χαμογελά μαντεύοντας τι επρόκειτο να ακολουθήσει.

_ “Τι γη όμως τι την στηρίζει;”
Ο δάσκαλος απάντησε χωρίς να σκεφτεί.

_ “Την σηκώνει στους ώμους του, μας λένε οι παλαιοί, ένας τιτάνας τρομερός. Ο Άτλαντας, ο δυνατός.”
Και συνέχισε να εξηγεί τη φύση των πραγμάτων.

Πριν περάσουν λίγα λεπτά ο Πτολεμαίος τον διέκοψε ξανά.

_ “Και τον Άτλαντα, δάσκαλε, τον γίγαντα που στηρίζει την γη, τι τον στηρίζει;”
Ο γέροντας απάντησε χαμογελαστά.

_ “Πατάει σε μια γιγάντια χελώνα.”
Και συνέχισε γελαστά πριν προλάβει ο νεαρός να συνεχίσει.

_ “Κι από κάτω της βρίσκονται μόνο γιγάντιες χελώνες.’
Και για να είναι σίγουρος για τη συντριβή άφησε το μάθημα να κλείσει.

Δεν υπάρχουν σχόλια: