Τρίτη, 16 Μαρτίου 2010

Πήτερ Παν

Με τη σκιά μου πετώ.

Πάνω από τις άθλιες πολιτείες σας
πετάω.
Πάνω από τα άνυδρα μπαλκόνια σας
κόκαλα που ξασπρίζουνε
πετάω.
Πάνω από τις μουχλιασμένες σας ψυχές
τις άδειες σας φωνές
τα κούφια λόγια σας
τις κενές ιδέες σας
πετάω.

Ίπταμαι.
Απλώνω τα χέρια μου
μπροστά
πάντα μπροστά
πετάω.

Με βλέπετε ;
Δεν σας χαιρετάω.
Σας μουντζώνω
καθώς πετάω.

Δεν έχω τίποτα άλλο να σας πω.
Δεν θέλω να σας ξαναδώ
μόνο να πετάω.

Δεν καθηλώνομαι
σ´ αυτό τον βούρκο που αποκαλείται
στωικά ζωή.
Εγώ σαν βατράχι σε σκατόνερα
δεν κολυμπάω.
Πετάω.

Με τα χέρια μου ανοιχτά
σαν γερακιού φτερά
πετάω.

Έχετε γεια.
Καλοί μου σκατόψυχοι εσείς
σας αποχαιρετάω.
Δεν έχω μαζί σας τίποτα κοινό.
Στο μπουρδέλο αυτό που μου
βάλατε να ζω δεν χωράω.
Έχω άγρια ψυχή
και είναι οι ορίζοντες οι ανοιχτοί
αυτό που λαχταράω.
Πετάω.

Με τη σκιά μου συντροφιά.
Με τις καρδιάς μου τα φτερά.
πετάω.

Δεν γουστάρω να ενηλικιωθώ.
Δεν έχετε τίποτα που να νοσταλγώ.
Τα όνειρά σας τα λειψά
τα σιχαμένα σας κορμιά
την πετρωμένη σας καρδιά
όλα σας τα καλά
τα κλωτσάω.
Πετάω.

Μ´ ακούτε.
Πετάω.
Κι αν με φέρει ο άνεμος
ξανά κατά ´δω
ελπίζω να μην σας ξαναδώ
γιατί εσείς σέρνεστε στη γη
ενώ εγώ έχω γεννηθεί πουλί
και θέλω να πετάω.

Μόνο αυτό.
Με τη σκιά μου συντροφιά
να πετάω.

Δεν υπάρχουν σχόλια: