Σάββατο, 10 Απριλίου 2010

Πάνω Σε Παλιά Των Βίκινγκ Προσευχή

Βλέπω τον πατέρα μου
και την μητέρα μου
και τον πατέρα του πατέρα μου
και τον αδελφό μου
και πίσω τους ατέλειωτη σειρά
όλων των παπούδων μου
μέχρι την αρχή του χρόνου

Με καλούν.
Με περιμένουνε
πίσω απ’ τις σιδερόντυτες πύλες της Βαλχάλας
μέσα στους κήπους του Αλάαχ
με τα ουρή και τις πολύχρωμες φωνές
των πτηνών του παραδείσου.

Γεμάτοι περηφάνια με καλούν.
Με τρόμο στα μάτια με προσμένουν.
Στητοί.
Ακέραιοι.
Χαμογελούνε.

Με περιμένουν.
Δεν αδημονούν
Απλώς με περιμένουν.

Κι ο ήλιοςπου ξεπρόβαλε
κλείνει τα μάτια.
Όχι.
Όχι από ντροπή.
Μήτε από την φρίκη.
Να χαιρετήσει θέλει.
Να ευχηθεί κι αυτός
«καλό ταξίδι».

Ωραία ζωή για να την ζήσει κανείς.
Ωραία μέρα για να πολεμήσει.
Ωραίος δρόμος για να πλανηθεί κανείς.
Όμορφη μέρα να πεθάνει..

Δεν υπάρχουν σχόλια: