Παρασκευή, 21 Ιανουαρίου 2011

Απραξία

Δεν έλκομαι ούτε απωθούμαι.
Δεν κινούμαι πίσω μήτε μπροστά
αδιάφορος στην μέρα αιωρούμαι
χαζεύοντας τον χρόνο να κυλά.

Δεν κάνω τίποτα
να σκεφτώ αρνούμαι
στην ζέστη αφήνομαι
στην απραξία μου παρασύρομαι όλο και πιό βαθιά.

Περιμένω να δύσει ο ήλιος.
Να πέσει μέρα, να 'ρθει η δροσιά
στους δρόμους να βγω για να περάσω
άλλη μια αδιάφορη βραδιά.

Μικρός πίστευα πως τα καλοκαίρι
η Περσεφόνη απ' τον άδη γυρνά.

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

kai akoma tin perimenoume...