Παρασκευή, 21 Ιανουαρίου 2011

Αφορισμός Ε΄

Είναι τα κορμιά μας έγχορδα άκομψα που σκεβρώνουν
οι μέρες είναι δοξαριές που πάνω τους γλιστράνε.
Άλλοτε κλαίνε καθώς γλιστρούν κι άλλοτε γελάνε
μα η μουσική τους είναι η ζωή που λίγο λίγο σβήνει
κι είναι γεμάτη θάνατο η σιωπή που αφήνει.
Απομένουν τα κορμιά κυρτά στον χρόνο παραμορφωμένα
ν' αναθυμούνται γιορτές και χάδια περασμένα
ώσπου τις ρυτίδες τους έρωτα αγέρι τις χαϊδεύει
και τότε από τα τέλια τους γλυκιά μελωδία ρέει.

Δεν υπάρχουν σχόλια: