Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2011

Ήττα

Σχεδόν κλειστά τα μάτια απ' τη ζέστη
έτσι κι αλλιώς δεν έχει τίποτα να δεις εδώ στο νότο
το τρίξιμο του θανάτου ακούγεται στο σκοτάδι
κι η αγάπη έχει εδώ και ώρα αφήσει τη σκηνή.

Λίγα ξέφτια ακόμα αγωνίας
έπειτα
ολοκληρωτική αποδοχή.
Όχι της ήττας.
Αυτή έχει κιόλας ξεχαστεί.

Μήτε της θλίψης
Αυτή σε συντροφεύει από παιδί.
Όχι αυτά τα αισθήματα τα ξέρεις από χρόνια
Έχουν φωλιάσει μέσα σου
σύντροφοι παιδικοί.

Η αποδοχή της μοναξιάς πρέπει να σε πειράζει.
Της μοναξιάς που σου μουδιάζει τη ψυχή
τόσο που τίποτα δεν την αγγίζει.
Τίποτα δεν τη συγκινεί.
Μοιάζει άθραυστη
μα είναι απλά νεκρή
κι για αυτό οι μέρες μοιάζουν ίδιες.
Δευτέρα με Παρασκευή.

Τα Σάββατα κι οι Κυριακές λίγο διαφέρουν
είναι η μέρες που σου επιτρέπει να ξεκουραστείς
και φυσικά να θυμηθείς σε ποιόν ανήκεις.


Ψυχή και σώματι έχεις ηττηθεί.

Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2011

Ήσυχες Νύχτες Του Αυγούστου ;

Άκου
Είναι παράξενα τα βράδια του Αυγούστου.
Μικρά παράξενα φυτά πλανιούνται στον αέρα.
Μια μελωδία, μακρινό χαλί, ορίζει τη κίνησή τους
Μια μελωδία αλλόκοτα στιλπνή με γεύση αλουμινίου.

Φωνές
ανθρώπινες φωνές που μοιάζουν ζώου
κρατούν το ίσο χαμηλά κι απελπισμένα.
Στα λιγοστά παράθυρα τα φωτεινά λείπουν οι ίσκιο.
Μόνο το φως κι αυτό νωθρό φωλιάζει στα κενά τους.

Κάπου
στο βάθος κλαίει ένα σκυλί.
Είναι περίεργο πως δένει η φωνή του
με τις ασθμαίνουσες κραυγές π' ακούγονται στο βάθος
-σου παίρνει ώρα να σιγουρευτείς πως είναι οργασμός κι όχι φόνος-
τα λιγοστά αυτοκίνητα και τις επαναλήψεις.

Άκου
πως πέφτει η σιωπή μετά τις διαφημίσεις.
Λες και δεν έχουν τίποτα να πουν όλες αυτές οι εικόνες.
Σα να μην έχουμε ζωή παρά μόνο ειδήσεις. 
Λες κι κάθε πράξη μας μετριέται με στιγμές
κι όχι απ' τον απόηχο που η κάθε μια αφήνει.

Άκου
οι νύχτες οι αυγουστιάτικες πόσο πολύ θυμίζουν
κυριακάτικα απόβραδα που ήμασταν παιδιά
μες την ανία και τη μοναξιά πως ψιθυρίζουν
το λαϊκό τραγούδι τους που τόσο μας πονά.

Ιστορίες Παλιές

Δροσίζουν μέσα μου τα λόγια που μου είπες
τότε που σα παιδί με κρατούσες αγκαλιά
και μου τραγούδαγες ολάκερες νύχτες
τα πάθη των παππούδων μου τα ιερά.

Δροσίζουν μέσα μου και σιγοβράζουν
όπως ο μούστος στα βαρέλια τα παλιά
και οι ατμοί που απ' τα στόμια τους βγάζουν
της φαντασίας μου φουσκώνουν τα πανιά.

Ακρογιαλιά

Εδώ σ' αυτά τα ακρογιάλια
τα μικρά τα ποτισμένα
με αίμα και κλάματα και μοναξιά
μένουνε χρόνια τώρα ξεχασμένα
τα όνειρα που κάναμε παιδιά.

21/07/2011

Την θάλασσα, την άσβεστη
ποιός θα την σεργιανίσει
ποιός από τα κύματα της θα κλέψει τα μυστικά
τα αρχέγονα τραγούδια της ποιος τολμά να ψιθυρίσει
χωρίς να νοιώσει στο λαιμό του τον βραχνά.

Μικρό Νυχτερινό

Βρες ένα τρόπο
να καθυστερήσουμε τη νύχτα
προτού ο ήλιος
αγγίξει τη σιωπή.

19/07/2011

Μαζεύεις μέσα σου των ονείρων σου τους φόβους
και περιμένεις μια κάποια αφορμή
για χρόνια στερημένος από οτιδήποτε δικό σου
υπάκουγες πιστά την κοινή λογική.

Για κάθε ευκαιρία που δε χρησιμοποιούσες
είχες μια δικαιολογία απόλυτα πιστευτή
μα αυτό που όλα αυτά τα χρόνια αγνοούσες
βρήκε τον τρόπο να σε κάνει να το δεις.

Όσο κι αν παλεύεις να το αγνοήσεις
Όσο κι πασχίζεις να του κρυφτείς
Είναι πια καιρός να το συναντήσεις
και μαζί του να συνδιαλλαγείς.

Ομολογία

Είναι καιρός μικρό μου
είναι καιρός
που λέξεις συσσωρεύονται εντός μου
κι ο πανικός τους μου μουδιάζει το μυαλό.

Λίγο Aκόμα

Λίγο ακόμα.
Λίγο χρόνο ακόμα
μονάχα να κοιτάζω
τις κλείδες που στηρίζουν
το λαιμό του ζαρκαδιού.