Παρασκευή, 2 Μαρτίου 2012

Γράμμα Σε Ένα Χαμένο Φίλο

Καλή και άγρια η εποχή με τα τραγούδια
να παιανίζουν έρωτες σε χρόνους περασμένους
και να λιγώνουν τη στιγμή μέχρι δακρύων.
Γεμάτη η μέρα μυρωδιές ξυνές από τον φόβο
που ρίζωσε ανάμεσα σε κάθε νότα.
Σε κάθε ψεύτικο λυγμό.
Σε κάθε κούφιο κέφι.

Εδώ ο χρόνος έχει χαθεί
σ' ένα λαθραίο χειμώνα
που όπως άργησε να 'ρθεί
δε θέλει και να τελειώσει.
Θυμάμαι ακόμα τις στιγμές
που ξοδέψαμε παρέα.

Άγια σπατάλη ηδονής.
Άσκοπη υστερία
γεμάτη από όνειρα και σκληρή εφηβεία.
Ακμή.
Η πόλη ακόμα άγνωστη.
Η άνοιξη στην ακμή της.
Τα σημάδια στο κορμί παράσημα
και ο πόνος λόγος.

Τώρα
Νταλκάδες και καϊμοι μελό
θυμός και αδικία
και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά
η άνοιξη σαν νότα.
Θαμπή απ' την απόσταση
βραχνή απ' την συνήθεια
Κι η πόλη αδιάφορη
σύζυγος στη ρουτίνα.

Σε καρτερώ
Σε χαιρετώ
και σου υπενθυμίζω.
Το σήμερα
Το αύριο
Το χτές
δεν είναι ψέμα.
Οι τόποι είναι αλόκοτοι
οι άνθρωποι είναι ξένοι
και οι φάτσες τους είναι άσχημες
μόνο σαν της κοιτάς.

Δεν υπάρχουν σχόλια: