Δευτέρα, 5 Αυγούστου 2013

Καλαμάτα


Σ'ένα κλειστό σαν αγκαλιά κλοιό
αδυνατώ να καταλάβω την ευτυχία
του να μην έχεις τίποτα στο μυαλό
κι όμως να νοιώθεις πλήρης εν τη ηρεμία. 

Ο χρόνος να τρέχει μένοντας αδρανής
τίποτα να μην διακόπτει την απόλυτη ευθεία 
όμως το βλέμμα παραμένει κλειστό
και το μυαλό καταφεύγει στη φαντασία.

Αφοπλιστικά απαθής κοιτώ τη μέρα που κυλάει
σε μια επίπεδη διαδρομή που τίποτα δε την ταράζει
κι αδυνατώ να νοιώσω ευτυχής
βλέποντας τη ζωή να με προσπερνάει. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: