Δευτέρα, 2 Σεπτεμβρίου 2013

Βράδυ

Από το δωμάτιο μου σ'αυτή τη γωνία της πόλης 
μπορώ να ακούσω την αρχαία Ρώμη. 
Το πλήθος στο κολοσσιαίο να αδημονεί
για αίμα και για θάνατο
για θέαμα κι άρτο
για δόξα και ταπείνωση. 
Τους καίσαρες να χαιρετούν το αφηνιασμένο πλήθος
και τα θηρία στα κλουβιά να αληχτούν πεινασμένα. 
Ρήτορες να συζητούν για της δημοκρατίας 
τις αρετές 
και ιερείς να ορκίζονται στο όνομα των χιλίων θεών τους. 

Οχλοβοή. 
Σαν θάλασσας φουσκωμένο κύμα
που σπάει πάνω μου απειλητικό. 

Εγώ σωπαίνω. 
Μένω εδώ κρυμμένος. 
Με τα βίας ανασαίνω για να μην ακουστώ. 
Με αγωνία περιμένω να κοπάσει το κύμα. 
Να σβήσει η φαντασία. 
Να έρθει το βράδυ. 
Να φύγω από εδώ. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: